Porno plagą tej ziemi

Uwaga. Czytanie tego felietonu dozwolone od lat 18. Sugeruję także zapoznanie się z wcześniejszym artykułem Matematyka i porno fantasty, po którym poproszono mnie o rzecz niewiarygodną, abym sprawdził cenzorską działalność redakcji. Na marginesie: w praktyce redakcja to też niestety ja (to coś jak rozdwojenie jaźni). Porównałem więc pierwszą wersję „Plag tej ziemi” z tą na półce w księgarni, biorąc pod uwagę słówka, które mogą świadczyć o wszetecznym zachowaniu bohaterów książki. Wyniki jednak przerosły moje oczekiwania, bo okazało się, że redakcja jest — nie boję się użyć tego słowa — bezpruderyjna.

W starej wersji chędożyć występuje w tej samej liczbie i formie: dokładniej zachędożyć i pochędożyć. Więc to jeszcze nie jest żaden dowód. Cycki również bez zmian. Ale, proszę bardzo, w oczy rzucają się cyce! W pierwszej wersji występują tylko raz, a w drugiej aż (napięcie rośnie)...

Dwa razy!

To samo stało się ze słowem dupa. W nowszej wersji jest o jedną więcej. To już prawdziwy hard core. Aż trudno uwierzyć, ale stało się to podczas prac redakcyjnych w zaledwie parę miesięcy. Boję się, że gdyby redakcja „Plag” trwała dłużej, namówiono by mnie, abym na przykład użył bardziej dosadnych słów.

Bardziej subtelne okazały się dziwki. Dwie same odeszły z najnowszej wersji. I pal je licho.

Przy okazji sprawdziłem też słowa z pogranicza soft porno. Ograniczę się do piersi. Tych jest naprawdę dużo, większość jednak nie jest na szczęście związana z erotyzmem. Ktoś położył dłoń na swej piersi, opadła mu na nią broda. Jest też pierś szeroka — ale akurat męska, czyli ta od poczucia bezpieczeństwa, a nie do miętoszenia. O znowu jakieś zbereźne słowo. Miętosić. Sprawdźmy, czy i tym razem redakcja coś wytnie albo zaproponuje coś od siebie.

Jest jeszcze słownictwo z zakresu naturalizmu, ale tylko gówno przychodzi mi na myśl. Tu i tam, gówna po dziesięć. Przeważnie w dialogu, nie jako ekskrement.

Odważyłem się też zajrzeć do „Psalmodii”. Wyniki są porażające — zero chędożenia, ciupciania, cyców, choćby cyca, jedna dziwka, jako wyzwisko. Aż boję się, co z tej książki zrobi redakcja, bo z powyższego artykułu widać, kto jest winien.

Michał Krzywicki