RUNY HORDÓW – okładka i zaktualizowana zapowiedź

Po samym fragmencie? :-( To jest naprawdę złożona, wielowątkowa powieść... Co z recenzjami? Są tutaj.

Jeśli chodzi o cenę czytników, prywatnie w zupełności się z Tobą zgadzam. Owszem, to fajny gadżet, owszem, e-papier rzeczywiście jest jakościowo różny od ekranu/wyświetlacza, ale to jeszcze nie powód, żeby płacić jak za zboże. Myślę, że ceny będą spadać, tak jak było z komórkami, tylko pewnie nie tak szybko, bo jednak czytanie to ekskluzywne hobby. Z drugiej strony, niby komórki były przeznaczone do gadania, a teraz ludzie, których wygląd mógłby budzić wątpliwości, czy znają alfabet, wystukują sms-y z prędkością karabinu maszynowego :-) „Money makes the world go around” śpiewali Liza Minelli i Joel Grey i to jest prawda, tylko w tym przypadku chodzi o oszczędność, a nie o zysk :-)

Jednak producenci e-czytników powinni się pospieszyć z tym obniżaniem cen, bo coraz więcej firm oferuje dostęp do e-booków przez sieci telefonii komórkowej, a mam przeczucie, że producenci komórek nie będą zwlekać z wypuszczaniem nowych modeli telefonów umożliwiających wygodne czytanie długich tekstów — i w ten sposób e-czytniki mogą zostać wyparte z rynku zanim na dobre na nim zagościły, bo kto chciałby taszczyć ze sobą dwa urządzenia, jeśli jedno mu wystarczy?

Proponuję, żebyś rozważyła jeszcze jedną możliwość, Magdalaeno — to nie książki są coraz gorsze, to Ty robisz się coraz bardziej wymagająca ;-> Z każdą przeczytana książką, z każdym przeżytym rokiem stajesz się coraz mądrzejsza, coraz bardziej wyrafinowana, coraz trudniej Cię zachwycić. I będzie tylko gorzej ;-)

Runa od początku wydaje książki różnych autorów, zarówno uznanych mistrzów, jak i debiutantów. A z debiutami to jest tak, że niektórzy zaczynają od razu z grubej rury, jak Wit Szostak „Wichrami Smoczogór” (książka w swoim rodzaju doskonała, którą wielu czytelników skreśliło a priori; same słowa „filozoficzne” i „góry” powodują ucieczkę z krzykiem...). Magda Salik zaczyna mniej więcej tak, jak Krzysiek Piskorski: podobnie jak jej „Doliny mroku” jego „Opowieści Piasków” były dobrze napisane, oryginalne, ciekawe, ale jeszcze nie znakomite jak „Krawędź czasu”. Jasne, obojgu można było powiedzieć: spoko, jest nieźle, popisz jeszcze trochę do szuflady i wróć, jak będziesz mieć coś, co nas rzuci na kolana. Tylko z takim podejściem jest pewien problem... ;-)

Myślę, że ocena, czy ta decyzja krzywdzi autorkę czy nie, należy do samej autorki. I dodam jeszcze, aby rozwiać ewentualne kolejne podejrzenia, że autorka była pierwszą osobą, z którą ta forma wydania została przedyskutowana.

A czy nie lepiej zaryzykować...? Niestety nie, w tym wypadku lepiej zaczekać.