Maciej Guzek

Od dłuższego czasu zbieram się, żeby napisać kilka słów o Nagrodzie Żuławskiego, a ostatni tydzień dostarczył mi pretekstu, ogłoszone zostały bowiem nominacje elektorskie. Największe — mierzone liczbą głosów — uznanie elektorów zdobył tekst Maćka Guzka „Trzeci świat”, co, nie ukrywam, sprawiło mi ogromną satysfakcję. Maciek jest autorem autonomicznym, wciąż rozpoznającym przestrzeń literacką fantastyki, poszukującym nowych rozwiązań. Sięgnięcie po formę reportażu pozwoliło mu zajrzeć pod podszewkę konwencji i zrelatywizować bardzo wiele z żelaznych motywów fantasy, a jednocześnie wpisać swoją książkę w główne dyskursy współczesności — o kolonializmie i postkolonializmie, a jeszcze szerzej, o rozmaitych formach eksploatacji i zawłaszczania świata. W zalewie bohaterów, którzy niszczą-gromią mieczem-glockiem bohater uzbrojony w notes reporterski i długopis wydał mi się odświeżający, mimo że wciąż powracała do mnie podczas lektury fraza jednego z ulubionych poetów: Wiem oto, jak nikczemna i nienowa jest rzecz pustego człowieczego słowa. Słowo to czasami bardzo mało. Zemsta ręki śmiertelnej bywa złudna nawet w światach fantasy.

To był dobry rok. Szczególnie jeżeli porównać go z poprzednim, w którym „Kameleon” zgarnął wszystko, co było do zgarnięcia. W 2010, jak sądzę, tak nie będzie. Podejrzewam wręcz, że po raz pierwszy doczekamy się różnicy w werdyktach dwóch najważniejszych nagród: zgromadzeni na Polconie fani, którzy przyznają Zajdla, zapewne wybiorą Grzędowicza (i słusznie, bo tom trzeci „Pana Lodowego Ogrodu” zasługuje na laury), podczas gdy jury Nagrody Literackiej im. Jerzego Żuławskiego wyróżni „Trzeci świat” Guzka. Taką mam przynajmniej nadzieję, bo jeżeli nie dla nagradzania oryginalnych, wielopoziomowych i korespondujących z różnymi nurtami literatury powieści stworzyliśmy Żuławia, to po co? „Zagrozić” Maćkowi Guzkowi może Ania Brzezińska, do spółki ze zbójem Twardokęskiem, ale ponieważ sam dopiero wgryzam się w „Sagę...” i do tomu czwartego jeszcze daleko, nie będę oceniał (chociaż, sądząc po jednomyślnie zachwalających opiniach recenzentów, również i ten werdykt byłby „słusznym”).

W dzisiejszym „Dużym Formacie”, dodatku do „Gazety Wyborczej”, ukazał się artykuł Łukasza Orbitowskiego o „Trzecim Świecie” Macieja Guzka. Nie ma go jeszcze na stronie Polskiej pulpy Łukasza Orbitowskiego, ale dla zainteresowanych udostępniamy skan.

EDIT: Artykuł pojawił się już w serwisie Gazety Wyborczej; oto bezpośredni link.

„Runy Hordów” trafiły do redakcji, czyli dla autora wiadomość radosna i jednocześnie stresująca. Radosna, bo zaczyna się cykl produkcyjny, który prowadzi do powstania książki. A stresująca, bo niedługo dowiem się, ile popełniłam błędów, co się „nie czyta” i w jakim stopniu powieść, którą uznałam za skończoną, jest faktycznie skończona.

Czy z redaktorem należy dyskutować czy też przyjąć jego uwagi pokornie i — jak mawiała moja pani od polskiego — „przysiąść fałdów”? Jako autor mam skłonność do myślenia, że redaktor nie zrozumiał oczywistości i nie zauważył, że przecież jest dobrze. I już lepiej być nie może, skoro wydałam z siebie dzieło idealne ;-).