Psie Ucho naciągnął mocniej futrzaną czapę i rozejrzał się uważnie przed przestąpieniem progu. Nie miał ochoty na pogardliwego, przypadkowego kopniaka, o którego ostatnio było zbyt łatwo na podwórcu zamkowym. Chuda pierś wezbrała ulgą — poza grupką niewolnych, zajadających chleb na stercie bali do wywózki, na dziedzińcu nie było nikogo. Stary sługa domknął drzwi i z głową wciśniętą w ramiona ruszył w stronę bramy, szczelnie okryty starym, wyliniałym kożuchem.

Norwegia staje w obliczu przemian. Eryk Halvdanson, zwany Białym Jastrzębiem, nie powraca z Anglii jedynie po to, by upomnieć się o należny mu po ojcu tron. Ambitny król pragnie czegoś więcej: wypowiada wojnę staremu porządkowi, by odwrócić serca norweskiego ludu od bogów Asgardu. Padają ścięte święte jesiony, oporni cierpią męki i gniją w lochach. Bogowie starego świata nie mogą jednak odejść, póki nie wypełni się przeznaczenie. Bój o dusze okazuje się bojem o losy kraju i całego świata.