|
|
 |
 ISBN: 83-89595-06-0 Liczba stron: 400 Wymiary: 125x185 mm Okładka: miękka Ilustracja na okładce: Stephanie Pui-Mun Law Data i miejsce wydania: Warszawa, 12 maja 2004 r. --- NAKŁAD wersji papierowej WYCZERPANY ---
E-book w Księgarni eClicto: 14,75 zł
Po zniknięciu Matcha świat wokół puszczy Sherwood pozornie wraca do ładu. W mieście pojawia się nowy szeryf, dla odmiany człek uczciwy i praworządny, który postanawia ukrócić grabieże i zapanować nad chaosem. Także Ramirez i trupa kuglarzy próbują jakoś porządkować sobie życie. Jednak wszyscy mają poczucie klęski. Są przekonani, że Match zginął, a śmierć wiedźmy, uratowanej od stosu, po raz kolejny pokazuje, jak bezsensowny był ich atak na Nottingham. W innym świecie również nie układa się całkiem pomyślnie. Wprawdzie magia przemienia Jasona, potęgując jego zdolności, ale życie pomiędzy Starszymi Ludami nie jest bynajmniej sielanką. Na domiar złego Basile, który za sprawą magii gwałtownie nabrał rozumu, ma dość traktowania go jak głupka i buntuje się przeciwko przyjacielowi. Match, który ponownie powraca do puszczy Sherwood, aby dokonać zemsty i tym razem nie bawić się w żadne szlachetne fanaberie, ale zwyczajnie ukatrupić nieprzyjaciół, oczywiście nie zdaje sobie sprawy, jak wiele się w międzyczasie zmieniło. Nie rozumie również, że nikt już nie oczekuje jego pomocy, bo mroczna legenda ożyła i znów zaczyna zbierać krwawe żniwo.
Patronat medialny:

Załoga G / Czytelnia siata.info — Robert „Bert” Siata
| Pacyński świetnie radzi sobie zarówno z budowaniem nastroju, jak i z kwestiami technicznymi. Przez książkę płynie się, co prawda nurzając się we krwii i we mgle, ale... po prostu się płynie. Autor niezmiennie trzyma dobry poziom znany z poprzednich części. Ponownie znajdziemy tutaj wyśmienite dialogi — ot, chociażby ten, w którym Wulf ostrzega swoich podopiecznych przed skutkami nadmiernego używania wulgaryzmów. Przyznam jednak, że „Zła piosenka” nie zdetronizowała „Sherwood” — moim skromnym zdaniem zdecydowanie najlepszej część cyklu. |
| czytaj dalej |
|
Valkiria — Flint
| Pacyński jest jednym z tych pisarzy, których forma z tomu na tom zwyżkuje — i omawiana pozycja jest tego najlepszym dowodem. Już poprzednie części były pod tym względem dobre, ale łatwo zauważyć, że Złą piosenką po prostu lepiej i szybciej się czyta. I nie jest to jedynie kwestia tego, że wraz z upływem czasu bardziej zapoznajemy się z bohaterami i chcemy jak najszybciej wiedzieć, co z nimi dalej będzie. W Złej piosence akcja przestaje wreszcie koncentrować się jedynie na Machu, nareszcie mamy możliwość poznania dalszych losów Marion, Claymore’a Ramireza, Jasona i Basile’a, wreszcie Wulfa. Co prawda, nadal jesteśmy daleko od rozwiązania całej zagadki, ale nie oznacza to, że na kartkach książki nic się nie dzieje. Przeciwnie, akcja nabiera tempa. Najlepszym tego dowodem jest fakt, że czterystustronicowe tomiszcze łyknąłem w jeden wieczór, nie mogąc się oderwać. |
| czytaj dalej |
|
Avatarae — Maciej Majewski
| Drugi tom zakończył się wielką rzezią w mieście i jego pacyfikacją, nasi bohaterowie dążąc do spełnienia obietnic gotowi byli poświęcić swoje życie, tylko po to, by przekonać się, że ich oszukano. Match ciężko ranny znowu zniknął, Jason z Basilem nadal tkwią w innym świecie, Marion zniknęła. Wszyscy cierpią i leczą ranny, fizyczne i psychiczne. I o tym jest właśnie najnowsza powieść Pacyńskiego. O cierpieniu. Nie ma bohatera, którego nie dotknęło jakieś nieszczęście. |
| czytaj dalej |
|
Poltergeist — Maciej 'starlift' Dzierżek
| Powieść ma swój specyficzny nastrój, który udaje się autorowi utrzymywać już od początku cyklu. Gra prowadzona z czytelnikiem ma miejsce również we Wrotach... Nie potrafię jednoznacznie opowiedzieć się po którejś ze stron. Wszyscy mają swoje uzasadnione, mniej lub bardziej, racje. Wszyscy popełniają błędy, nie ma tu doskonałych, wyidealizowanych charakterów. Ze swoimi przywarami bohaterowie jawią się mi jako bardziej prawdziwi, rzeczywiści. Mają swoje ambicje, pragnienia i jasno określone cele. I do nich właśnie dążą. W tej powieści urzeka mnie to, że koniec każdego z wątków jest nieprzewidywalny. To nie autor, zdaje się, decyduje o jego końcu, a właśnie bohaterowie obdarzeni własną wolą wpływają na wydarzenia. |
| czytaj dalej |
|
Poltergeist — Agnieszka 'Kudłata' Kawula
| Wrota światów... opowiadają przede wszystkim o cierpieniu, które trawi od wewnątrz duszę i ciało, pożera istnienia, nie tłumaczy dlaczego. Każdemu z bohaterów przyświeca inny cel, dokucza inny rodzaj bólu. Match walczy z przeznaczeniem, zmaga się z przeciwnościami losu i usiłuje zadośćuczynić cierpieniom, sprawcą których stał się w przeszłości. Zraniona niczym dzikie zwierzę Marion gotowa jest unicestwić wszelkie istnienie, by dokonać zemsty... Zostaje jeszcze Jason, który, niecnie oszukany przez druida, zostaje kapłanem krwiożerczych dzikusów. |
| czytaj dalej |
|
|
|
|