|
|
 |
![[WYGNANIEC]](http://runa.pl/okladki/wygnaniec.jpg) ISBN: 83-89595-16-8Liczba stron: 320Wymiary: 125x185 mmIlustracja na okładce: Jakub JabłońskiData i miejsce wydania: Warszawa, 1 lipca 2005 r.Cena det.: 26,50 zł Nasza cena: 22,50 złdodaj do koszyka E-book w Księgarni eClicto: 15,00 zł
Kashim Al&rsquoShannagg jest jednym z wielu wojowników w służbie paszy, choć jego przodkowie należeli do najznamienitszych rodów Tel&rsquoHalik i wsławili się w zmaganiach z buntownikami, demonami oraz pustynnymi bestiami. Teraz o ich dawnej chwale przypomina jedynie dziedzictwo krwi Kashima, dar, który sprawia, że może rozkazywać geniuszom powietrza, aby wspomogli go w walce. Tymczasem osiemnasty prorok zostaje wezwany przez niebiosa, a jednocześnie ktoś zaczyna mordować związanych z nim mędrców i uczonych. W dniu, kiedy przyjaciel prosi Kashima o pomoc w rozwikłaniu tajemnicy jednego z zabójstw, jego życie zmienia się bezpowrotnie. Każdy mroczny sekret prowadzi do kolejnego, aż wreszcie Kashim staje u progu odkrycia, które zmiecie wszystko, w co przywykł wierzyć.
Dlaczego tuż przed odejściem prorok w tajemnicy wysłał wyprawę na skraj Ocalonej Krainy?
Skąd biorą się zabójcy w czerni, którzy ścigają jego zwolenników?
Kim jest tajemnicza postać, której rozkazów słuchają zarówno kapłani, jak i skłócony z nimi pasza?
Odpowiedzi na te pytania będą drogo kosztować Al&rsquoShannagga i wszystkich, którzy za nim pójdą.
„Wygnaniec”, pierwszy tom trylogii Opowieść Piasków, to historia o ludziach, których życie wyznacza Księga i surowy świat pustyni.
Patronat medialny:

Kupiec korzenny Salim chichotał nad pucharem wina, choć nikt nie siedział przy jego boku i nikt nie opowiedział żadnego dowcipu. Ktoś mógłby pomyśleć, że to za sprawą trunku, lecz starszy mężczyzna opróżnił dopiero jedną trzecią dzbana.
W Rozbitej Amforze było tego wieczora cicho i spokojnie. Nie zjawili się żadni żołnierze, szlachetni świętowali w swoich domach, a rzemieślnikom i pastuchom w trakcie poprzednich dni skończyły się pieniądze. Niewielu więc siedziało w przytulnym wnętrzu.
|
| czytaj dalej |
|

Terra Fantastica — Joanna „Morgana” Kończak
| Krzysztof Piskorski, konstruując Ocaloną Krainę, sięgnął do tradycji arabskiej kultury, ale, co warto zaznaczyć — twórczo, a nie odtwórczo. Jego Orient nie jest prostą kalką z historii; Ocalona Kraina kojarzy się ze światem islamu, ale nie przestaje być przy tym uniwersum oryginalnym, nasyconym elementami fantastycznymi. |
| czytaj dalej |
|
Avatarae — Michał Krzeszewski
| Pierwszym atutem „Wygnańca” jest wykreowany świat, drugim postać głównego bohatera, ciekawie nakreślonego, ale nie brakuje także dobrej, szybkiej akcji, dramatycznych wydarzeń, zaskakujących rozwiązań. Pierwszy tom wprowadza nas w realia opowieści, przedstawia bohaterów i zawiązuje akcję. Zapowiada się na dobry, oryginalny cykl fantasy. |
| czytaj dalej |
|
Internetowe Imperium Książki — Krzysztof Urbański
| „Wygnaniec” jest wartką fantasy, którą mogę spokojnie polecić nawet czytelnikom omijającym ten gatunek. To co ważne w powieści, to „rola pomocnicza” fantastyki, będąca tutaj raczej dodatkiem, ramą dla samej historii. Magia, pomimo że jest, pomimo, że czujemy ją „w powietrzu” pojawia się sporadycznie i dyskretnie. To fakt powodujący, że Piskorski odnajdzie fanów nie tylko wśród odbiorców literatury fantastycznej. |
| czytaj dalej |
|
Valkiria Network — Inkwizytor
Przestałem wierzyć w debiuty. Z racji wykonywanej na Valkirii funkcji dostaję wiele książek pisanych przez debiutantów — są one słabe, średnie, poprawne lub tragiczne. Nie przypominam sobie jednak żadnej powieści, która byłaby pierwszą pozycją w dorobku autora, a która powaliłaby mnie na kolana.
[...]
„Wygnaniec” jest absolutnie rewelacyjnym debiutem. Piskorski pokazał, że można rozpocząć „poważną” karierę pisarską nie tylko nie kompromitując się, ale zapowiadając jednocześnie przyszłe sukcesy. Czego życzę mu ze szczerego serca. |
| czytaj dalej |
|
Inkluz — Kamil 'Yrol' Mizera
| Dostajemy więc powieść pełną trudnych zagadek, dalekich podróży i szalonych pojedynków. Powieść nasyconą magią i religią. Pełną orientalnego klimatu i baśniowości. W której tajemnica goni tajemnicę, zaś napięcie dawkowane jest powoli, z rozwagą. Powieść, która pochłania niczym pustynia. Powieść, po przeczytaniu której wypatrujemy następnego tomu jak zbawiennej oazy. Po prostu bardzo dobra książka. Polecam, szczególnie w wakacyjny upał. |
| czytaj dalej |
|
Katedra Fantasy — Achmed
| „Wygnaniec” to debiut warty poświęconej mu uwagi — dostarcza odpowiednio dużej porcji dobrze przygotowanej rozrywki, suto przyprawiając ją opisem kultury, którą nasz, europejski krąg cywilizacyjny usiłuje właśnie, często na gwałt, poznać i zrozumieć. Powieść Krzysztofa Piskorskiego czyni to, mimo że w sposób niepełny, lekko i przystępnie. Dlatego polecam — zwolennikom akcji, sprawnie skleconej intrygi i tajemnicy oraz ciekawym kultury islamu. To dobra okazja by połączyć przyjemne z pożytecznym. |
| czytaj dalej |
|
Gazeta Wyborcza, 2.08.2005 — Konrad Godlewski
Duch "Tysiąca i jednej nocy" doczekał się swojego medium w osobie Krzysztofa Piskorskiego, autora debiutanckiego "Wygnańca", autora opowiadań drukowanych w fantastycznej prasie. Jego przygodowa powieść to pierwszy tom cyklu o Kashimie Al'Shannaggu, wojowniku obdarzonym inteligencją i zręcznością, a także magiczną mocą i talentem do wplątywania się w rozmaite afery. Kashim chce pomóc przyjacielowi w śledztwie, które zatacza coraz szersze kręgi.
[...]
"Wygnaniec" jest bardzo sprawnie napisany. Poprzez krótkie scenki z udziałem kupców czy garncarzy autor kreśli szeroką, społeczną panoramę wydarzeń, a tajemnice dawkuje z wyczuciem zawodowca. Po pierwszym tomie książki na kolejne mam apetyt taki, jak po pierwszej "Achai" Andrzeja Ziemiańskiego, która również ciekawie się zapowiadała, ale z tomu na tom rozczarowywała. Ziemiański chyba nazbyt się spieszył, dlatego Krzysztofowi Piskorskiemu (rocznik 1982) życzę, żeby nie przejmował się ponagleniami wydawcy i czytelników. Jeśli utrzyma właściwe tempo pisania, może zajść równie daleko jak jego bohater z Tel'Halik.
|
| czytaj dalej |
|
Poltergeist — Michał Sołtysiak
Jedno muszę bardzo mocno zaakcentować. Największą siłą tej książki jest jej arabski sztafaż. Magia, demony, morza piasków i wiara przypominająca islam - to wszystko tworzy atmosferę egzotycznego Orientu, co jest wspaniałą odmianą po tych wszystkich quasi europejskich pseudo-średniowieczach.
|
| czytaj dalej |
|
Esensja — Eryk Remiezowicz
Gdyby czytelnikowi tej recenzji imiona bohaterów zabrzmiały nieco z arabska, to ma on całkowitą rację. Autor opisuje w „Wygnańcu” przejście liberalnego, tolerancyjnego islamu poetów i kochanków, islamu kochającego wiedzę i szanującego drugiego człowieka w religię fanatyków gotowych okrutnie mordować w imię opracowanych przez siebie kanonów. Mimo sensacyjnego charakteru powieści, to zderzenie dwóch stron tej wiary, twarzy oglądanej dziś pod postacią brodaczy z Afganistanu oraz twarzy Avicenny i innych średniowiecznych arabskich mędrców, jest wyraziste i może czytelnikowi rzucić nieco światła na naszych bliźnich z Bliskiego Wschodu.
|
| czytaj dalej |
|
Esensja — Wit Szostak
Od pierwszych stron urzekła mnie precyzja i głębia kreacji świata, jako że Ocalona Kraina odmalowana jest z dużą dbałością o klimat. Nie ma tu niepotrzebnych fajerwerków erudycji, żadnych składanych czytelnikowi raportów z trudu źródłowych przygotowań. Nie jest ważne, ile książek na dany temat autor przeczytał. Ważne czy pomogły mu stworzyć spójną, przekonującą wizję. Gdyż – koniec końców – fantasy, która nie potrafi oczarować, po prostu traci sens jako fantasy. A Piskorskiemu czarowanie świetnie wychodzi.
|
| czytaj dalej |
|
Valkiria — mmr
Przenieś się, Drogi Czytelniku, do świata godnego opowieści ponad tysiąca nocy. Do Ocalonej Krainy, gdzie kobiety są piękne, mężczyźni odważni, daktyle słodkie a Księga zawiera wszystkie potrzebne do życia prawdy. Jeśli zaś nie lubisz klimatu Orientu, nie martw się — to tylko sztafaż. Bo choć może się wydawać, że akcja powieści toczy się gdzieś na Półwyspie Arabskim, to rychło pojmiesz, że tak naprawdę mogłaby toczyć się gdziekolwiek. Bo to nie jest opowieść o krainie.
|
| czytaj dalej |
|
Terra Fantastica — Michał „buda” Budnicki
„Wygnaniec” to powieść inspirowana światem islamu, kulturą arabską, które wymieszano z elementami fantastycznymi (magiczne zdolności bohaterów, wiedźmy, demony) i horroru (momentami naprawdę budzące grozę sny Kashima, Bestia) i doprawiono wątkiem kryminalnym. Pomysły zaczerpnięte z różnych gatunków znakomicie się uzupełniają, wszystko razem tworzy całość dość lekkostrawną, w sam raz do czytania w wakacje, a pustynny klimat i parne, gorące powietrze unoszące się nad Ocaloną Krainą nie raz i nie dwa powodują, że czytelnik musi otrzeć pot z czoła, bynajmniej nie z powodu temperatury panującej za oknem.
|
| czytaj dalej |
|
Załoga G — Daga Gorczyńska
| Bardzo trudno jest pisać o powieści debiutanta. Nie ma jej do czego odnieść, nie ma jak porównać z poprzednimi, brak punktu zaczepienia, żeby ocenić powieść na tle poprzednich i wyciągnąć wnioski na poczet następnych. Trudno też dlatego, że nie spotkałam wcześniej niczego, co mogłoby być do "Wygnańca" podobne, do czego mogłabym się odnieść przez analogię. Ale autorowi będzie trudniej: książka jest na tyle dobra, na tyle solidny i jednolity jest jej poziom, że ciężko będzie napisać kolejną, przynajmniej równie dobrą, jeśli nie lepszą. |
| czytaj dalej |
|
|
|
|