|
|
 |
![[POŁOWA NOCY]](http://runa.pl/okladki/polowa_nocy.jpg) ISBN: 83-89595-19-2 Liczba stron: 352 Wymiary: 125×185 mm Okładka: miękka Ilustracja na okładce: Dagmara Matuszak Data i miejsce wydania: Warszawa, 2 grudnia 2005 r. --- NAKŁAD WYCZERPANY ---
Zaczęło się w 1453 roku. Miała zostać bazylissą Konstantynopola. Zginęła w mieście oblężonym przez Turków, mając lat piętnaście i pół. Zmartwychwstała jako wampir za sprawą dziedzictwa krwi, przekazanego jej przez matkę, serbską księżniczkę.
Odtąd przez wieki Irena poszukuje tej, której zawdzięcza drugie narodziny. Próbuje przetrwać w zmieniającym się świecie i rozwikłać zagadkę swego istnienia, a dzięki darowi — czy też przekleństwu — wiecznego życia może doświadczyć rzeczy niedostępnych dla śmiertelników. Los bowiem miota nią niestrudzenie poprzez kraje i stulecia, popychając ją ku ludziom równie niebezpiecznym i niezwykłym jak ona. Jej imię, Eirené, oznacza pokój, lecz na swej drodze spotyka głównie wojnę, pożogę i ból.
Wędrówka, rozpoczęta wśród rzezi Bizancjum, wciąż trwa.
Może dzisiejszej nocy piękna wampirzyca przyjdzie do Ciebie...
Patronat medialny:

Karolina patrzyła na zasnuty zimowymi mgłami horyzont. Wciąż trwał miesiąc Adar. Rzeki były skute lodem, nawet Sekwana. Złoty rydwan Apollina utknął w kryształowej teraz wersalskiej fontannie. Ludwik musiał mieć z tego wiele radości. Król-Słońce pozbył się boskiej konkurencji.
— Ireno — de Saginy niechcący obsypała mnie wonnym popiołem — nie mogę tak więcej. Nienawidzę Saint-Cyr. Nie chcę dłużej być dziewicą. — Chwyciła barierkę dachu.
|
| czytaj dalej |
|

Fantasy Book — Tery
| „Połowa nocy” to ponury obraz nieśmiertelności, która wielu wydaje się wspaniałym darem. Irena nieustannie musi uczyć się „życia”, gdyż wszystko nieustannie się zmienia. Piękna wampirzyca na przestrzeni wieków poznaje ludzie dusze i umysły. Z jej własnego świata znikają kolejne pokolenia, na ich miejsce pojawiają się nowe, lecz jedynie po nielicznych osobach pozostaje niewielki ślad w pamięci. Ludzka cywilizacja z upływem lat staje się coraz bardziej irracjonalna, ale paradoksalnie, dla Ireny, jest bardziej zrozumiała. Również niedoszła bazylissa Konstantynopola ulega przemianom, a jej wampirza moc ciągle się rozwija. Dołączając do wampirzycy, w jej wędrówce przez stulecia spotkacie wielu niezwykłych, czasem tajemniczych ludzi (m.in. Georga Byrona czy Kubę Rozpruwacza). Na pewno nie jest to książka dla młodszych czytelników. |
| czytaj dalej |
|
Klub Literacki „LITERA” — Magdalena Gorzelak
| W „Połowie nocy” fascynuje chyba przede wszystkim sama postać głównej bohaterki, wampirzycy Ireny o twarzy piętnastoletniego dziecka, ale doświadczeniu kobiety, która doskonale zna życie. Irena jest piękna, wszędzie gdzie tylko się pojawia wzbudza pożądanie, co też pozwala jej dotrzeć do najwyżej stojących w państwie ludzi, królów, cesarzy, jak i sławnych pisarzy oraz wielu znanych nam wszystkim z literatury i historii postaci. Irena hipnotyzuje i urzeka wiele postaci powieściowych, podobnie jak czytelnika, który nie jest w stanie oderwać się od czytanej książki. |
| czytaj dalej |
|
Creatio Fantastica — Andrzej Miszczak
| Książka skrzy się od niebanalnych zdań, błyskotliwych obserwacji (przywiązanie do strojów z minionych epok jako jedna ze słabości wampirzycy) i odniesień do współczesności, które tylko uświadamiają, że ludzka natura nie zmieniła się zanadto na przestrzeni wieków. Wiem, może to nie jest zbyt odkrywcze, ale nie mogłem powstrzymać się od tej smutnej konstatacji, czytając o bojówkach „czyścicieli” — skinheadów AD 1888, chłopców z dobrych domów chcących oczyścić Londyn z ludzkich szumowin i mętów (Otchłań). Albo o chorobliwym zainteresowaniu niektórych ludzi zdjęciami martwych meksykańskich dzieci i trupów na polach bitewnych, fotografowanych, kiedy jeszcze dym unosi się z luf muszkietów, które ich zabiły... Ot, takie snuff-photos XIX wieku (Gorzki popiół). Interesujący wydał mi się też wątek opartej na głodzie „gatunkowej nienawiści” wampira i wilkołaka (Zamordowana dusza), zakończonej walką krwiopijców na śmierć i życie. |
| czytaj dalej |
|
Avatarae — Michał Krzeszewski
| „Połowa nocy” to opowieść o niezwykłej kobiecie o imieniu Irena, która w chwili upadku Konstantynopola została obdarzona darem nieśmiertelności, stała się wampirem. Szolc buduje fabułę od tragicznego dla Bizancjum roku 1453 aż do czasów współczesnych, prowadząc swoją niezwykłą bohaterkę przez wieki pełne krwi i wojen, nieszczęścia ale i chwil radości. |
| czytaj dalej |
|
Carpe Noctem — Rafał „Taclem” Chojnacki
| Wampiry. Ile już tomów napisano o tych stworzeniach? Od czasów starożytnego „Draculi” po postmodernistyczny „Wywiad z wampirem” opowiedziano o nich właściwie wszystko. Jednak co jakiś czas ktoś próbuje przedstawić nam swoją, autorską wizję dzieci nocy. Bohaterka zebranych w tomie „Połowa nocy” opowiadań ma na imię Irena i jest księżniczką, która zostaje przemieniona podczas upadku Konstantynopola. |
| czytaj dalej |
|
|
|
|