FRAGMENT 2

Wróciliśmy pod budynek kwadrans po piątej. Tłum zgęstniał, ale niewiele, z daleka było słychać jakąś kościelną pieśń. Transparenty falowały i podrygiwały, na większości była tylko Maria, logo radiostacji i miasto, skąd przybyła grupa wspierająca. Niektóre miejscowości zdobyły się jednak na bardziej wylewne dowody zaangażowania. Poza Kielcami i Radomiem zobaczyłem mało estetyczny w wykonaniu i lekko obsceniczny w wymowie transparent Kobyłka kocha i wita Ojca Dyrektora Rydzyka. Poza tym pojawiły się zapewnienia z Bielska Białej, Tarnowa, Elbląga. Szukałem Warszawy, Krakowa, Katowic czy Wrocławia, ale nie było. Albo metropolie były zajęte wyborami, albo miały mniej pary niż małe ośrodki kultu.

FRAGMENT 1

Podszedłem do stróżówki i popatrzyłem przez okienko. Stosik indoktrynujących materiałów po angielsku i po polsku, jakaś księga, gości czy jak? Archaiczny telefon ze spiralnym przewodem, dobrze, że nie z tarczą. Nie rozpieszczają tu, na wejściu, akolitów. Potem, zresztą, też nie. Moonies mają się cieszyć nową wiarą i nowymi partnerami, a ich kasę i wypracowane dochody Moon inwestuje w fabrykę M-16 czy innych kałachów.

„Hell-P” to powieść w nowym dla Debskiego stylu. Niby jest tu cały szafarz charakterystyczny dla literatury sensacyjno-kryminalnej: policjanci, bandyci, pościgi, nowoczesna broń, strzelaniny i typowy dla takiego pisarstwa humor. Jednak samo tło jest jak najbardziej fantastyczne. Dębski sięgnął po mitologię wykreowaną przez H.P. Lovecrafta i przysłał do Polski likwidatora, agenta ze Stanów Zjednoczonych, który miał za zadanie zneutralizować działanie powstającego w naszym kraju kultu Cthulhu. Tak w skrócie można zakreślić problematykę utworu.