KRAINY WEWNĘTRZNEGO MORZA


BIAŁOGÓRA — góra na Tragance, siedziba Fei Flisyon od Zarazy.


CIEŚNINY WIEPRZY — cieśniny przy północnym wybrzeżu Żalników, nad nimi położona jest Uścież.


CZERNIAWKA — rzekoma posiadłość zbójcy Twardokęska.


CZERWIENIECKIE GRODY — księstewko na północy, nad granicą Sinoborza, niegdyś usiłujące się nie dostać pod wpływy Sinoborza, potem podbite przez Pomort, czczono tam Org Ondrelssena od Lodu.


GÓRY SOWIE — pasmo górskie w Górach Żmijowych, siedziba szczuraków.


GÓRY ŻMIJOWE — góry pomiędzy Kanałem Sanalyi a Spichrzą i Żalnikami.


HAŁUŃSKA GÓRA — najwyższy szczyt Pomortu, siedziba Zird Zekruna.


JASKÓŁCZA SKAŁA — wzgórze w Spichrzy, na którym wzniesiono książęcą cytadelę.


JORGHID — południowa kraina, o której wspomina Szarka.


KORYTNICA — rzeka we włości księcia Evorintha, nad brzegami której wydobywa się rudy.


KRAINY WEWNĘTRZNEGO MORZA — ogólna nazwa państw i państewek, w których rozgrywa się historia Twardokęska, ich ludy zachowały wspólny język i poczucie wspólnoty oraz wierzą w tych samych bogów, choć każdej krainie przypisany jest inny.


KROGULCZY GRZEBIEŃ — górska okolica nad Kanałem Sandalyi, zamieszkana przez solarzy.


KROWI PARÓW — część Spichrzy, która doszczętnie spłonęła w ostatnim wielkim pożarze.


KRZESZCZOWY JAR — okolica, z której pochodzi pan Krzeszcz.


KRZYWOKOLE — wyspa, miejsce wygnania Thornveiin.


ŁYSOGÓRY — południowe góry, matecznik skrzydłoni.


MACZUGA — szczyt nieopodal Przełęczy Zdechłej Krowy.


MNICH — szczyt nieopodal Przełęczy Zdechłej Krowy.


MODRA — rzeka w Górach Żmijowych.


ORRTH — jedna z północnych wysp nieopodal Grodów Czerwienieckich.


PACIORNIK — bagnista kraina u północnej granicy Żalników, władana przez kapłanki Hurk Hrovke.


PAL — szczyt nieopodal Przełęczy Zdechłej Krowy.


POMORT — północna wyspa, wypiętrzona z morskiego dna przez Zird Zekruna i poddana jego władzy, mieszkają na niej frejbiterowie — dawni piraci i wyspiarze, którzy płacili trybut Żalnikom.


PÓŁWYSEP LIPNICKI — część Żalników, na której tli się szlachecka rebelia.


PRZEŁĘCZ ZDECHŁEJ KROWY — matecznik zbója Twardokęska oraz jego szajki, która tam właśnie miała zbójecką kryjówkę.


PRZEŁĘCZ SKALNIAKA — przełęcz w okolicy solarzy, gdzie Szarka i Koźlarz po raz pierwszy okazują sobie serdeczne uczucie.


PRZERWANKA — nadmorskie południowe księstwa na pogórzu Gór Żmijowych, pozostają we władzy Cion Cerena od Kostura.


PRZESMYK SOKOLNICKI — przesmyk pomiędzy Czerwienieckimi Grodami i Pomortem.


PSI WYKROT — miejsce za murami Spichrzy, gdzie się wywozi odpadki miejskie. Śmietnisko, znaczy.


RDESTNIK — dawna stolica Żalników, po najeździe Wężymorda obrócona w perzynę i doszczętnie spalona, po czym obsiana dzikim koprem — ziemia zakaana.


SKALMIERZ — półwysep, należący do Sel Silvara od Wichrów oraz władany przez dożów, czerpiąca wielkie zyski z handlu i mająca praktyczne, nowożytne podejście do polityki zagranicznej.


SINOBORZE — północna kraina po drugiej stronie Wewnętrznego Morza, rządzona przez samowładnego kniazia i poddana mocy Kei Kaella od Wrzeciona.


SKWARNA — wyspa i siedziba pirackiego bractwa.


SPICHRZA — najpiękniejsze miasto Krain Wewnętrznego Morza, siedziba księcia Evorintha oraz Nur Nemruta od Zwierciadeł, znaczy, do czasu siedzą tam obaj, potem zostaje tyko jeden.


STOPNICA — miasto w Górach Żmijowych, dawna stolica Kopienników, zdobyta i splądrowana po klęsce Vadiioneda.


SZCZERKOTKA — wioska w zachodnim paśmie Gór Żmijowych, w której urodziła się jaśminowa wiedźma.


SZCZEŻUPINY albo WYSPY SZYLKRETOWE — wyspy, nad którymi włada Fea Flisyon oraz jej namiestnik-kapłan, a tytularnie nawet oblubieniec — dri deonem.


ŚLAZOWA ZATOKA — bezpieczna przystań, do której chcą przybić Koźlarz i jego towarzysze w powrotnym kursie z Traganki. Niestety, nie byłoby żadnej zabawy, gdyby po drugiej stronie przesmyku czekała na nich bezpieczna droga oraz wierni towarzysze, w związku z czym nie poznajemy uroków Ślazowej Zatoki.


TRAGANKA — wyspa i miasto-stolica Fei Flisyon na Szczeżupinach.


TRWOGA — rzeka w Górach Żmijowych.


TURZNIA — najbardziej wysunięte na południe spośród księstewek Przerwanki.


UŚCIEŻ — żalnickie miasto nad Cieśninami Wieprzy, stolica Wężymorda.


WĘŻOWNIK — kraina na pograniczu Paciornika i Żalników.


WILCZE JARY — szlachecka okolica nieopodal Półwyspu Lipnickiego.


WILNICKIE BŁONIA — miejsce, gdzie poddani Smardza zawiązali przeciwko niemu rokosz po tym, jak ogłosił kolejny zaciąg przeciwko Skalmierczykom.


WYSPY HACKIE — wyspy na dalekiej Północy, podbite przez pomorckich frejbiterów, niegdyś czczono tam zmijów.


WYSPY ZWAJECKIE — wyspy na Wewnętrznym Morzu, zamieszkane przez Zwajców.


ZARZYŃ — miasto targowe na skraju Gór Żmijowych.





Copyright (C) Agencja Wydawnicza RUNA A. Brzezińska, E. Szulc sp.j. NIP 759-15-71-926. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Przedruk lub kopiowanie całości albo fragmentu materiałów zawartych na niniejszej stronie możliwe są tylko na podstawie pisemnej zgody wydawcy.