Na tej stronie prezentujemy fragmenty opowiadań zawartych w „Księdze strachu” i „Księdze strachu 2” oraz dodatkowe materiały, udostępnione przez autorów, które mogą pomóc wczuć się w nastrój tekstów albo wprost przeciwnie — ułatwić powrót do rzeczywistości po zbyt potężnej dawce grozy.
Życzymy interesujących wrażeń!

Krzysztof Kochański — STO DZIEWIĘĆDZIESIĄT ZAPAŁEK
Akcja „Dziewczynki z zapałkami” Hansa Christiana Andersena rozgrywa się w noc sylwestrową, dlatego naszą prezentację fragmentów opowiadań z „Księgi strachu” w przedświątecznym tygodniu kończymy fragmentem tekstu Krzysztofa Kochańskiego nawiązującego do tej klasycznej makabrycznej baśni. Życzymy interesującej lektury i wszystkiego najlepszego w Nowym Roku.

Witold Jabłoński — BRACIA STRACHY
Z fragmentu opowiadania Witolda Jabłońskiego dowiadujemy się, dlaczego stateczny krytyk muzyczny zapuszcza się w nad wyraz podejrzane miejsca — mroczne i straszne, takie jak na załączonych zdjęciach — miejsca, gdzie sataniści i inni dewianci dopuszczają się ekscesów na tle alkoholowym, narkotycznym i erotycznym.

Mariusz Kaszyński — PRZERWANA LEKCJA
Fragmentowi opowiadania Mariusza Kaszyńskiego z „Księgi strachu” towarzyszy drugi odcinek z cyklu „Poradnik na każdą okazję” zatytułowany: Kilka praktycznych sposobów na pozbycie się wampira.

Wojciech Orliński — DIABEŁ WARSZAWSKI
We fragmencie opowiadania Wojciecha Orlińskiego poznajemy chłopca, którego nikt nie kochał — lecz autor szybko nam uświadamia, że zdołamy doczytać tekst do końca bez pomocy chusteczek higienicznych, za to z rosnącym zainteresowaniem.

Iwona Surmik — SZKIC W CZERNI I SZKARŁACIE
Akcja opowiadania Iwony Surmik, którego fragment dziś prezentujemy, rozgrywa się w małym miasteczku otoczonym lesistymi wzgórzami. Na załączonych ilustracjach można obejrzeć podobne okolice, łącznie z pucułowatym amorkiem z fontanny na rynku oraz tytułowym szkicem w czerni i szkarłacie.

Anna Brzezińska — ULICA
We fragmencie opowiadania Anny Brzezińskiej poznajemy dwa lejtmotywy tego tekstu: bezimienną ulicę i zaginioną rasę. Wymieniają się i splatają, znikają, żeby po chwili znowu powrócić — a dokąd ostatecznie prowadzą, dowiedzieć się można z drugiego tomu antologii „Księga strachu”.

Anna Kańtoch — CMENTARZYSKO POTWORÓW
We fragmencie opowiadania Anny Kańtoch dowiadujemy się o szczegółach niecodziennego zlecenia, które pozwoli bohaterowi zarobić pięć tysięcy dolarów.

Kazimierz Kyrcz jr, Łukasz Śmigiel — BAGAŻ DOŚWIADCZEŃ
W krótkim fragmencie krótkiego tekstu Kazimierza Kyrcza jr i Łukasza Śmigla zyskujemy wyobrażenie o bagażu doświadczeń współczesnej kurtyzany.

Jacek Piekara — MÓJ PRZYJACIEL KALIGULA
Jaki człowiek może zdecydować się zostać przyjacielem małpy z brzytwą w dłoni? We fragmencie opowiadania Jacka Piekary, który dziś prezentujemy, pojawia się początek odpowiedzi na to pytanie.

Michał Studniarek — CAŁKIEM INNY ŚWIAT
Jeśli blokowisko w ogóle może być nastrojowe, to tylko nocą, w przydymionym świetle latarń i na niezbyt wyraźnych zdjęciach — właśnie takich, jakie Michał Studniarek wykonał dla zilustrowania swojego tekstu, którego fragment dziś prezentujemy.

Maciej Guzek — ADWENT
We fragmencie „halloweenowym” opowiadania Macieja Guzka znalazł się m.in. opis postsowieckiej bazy; w dzisiejszym fragmencie ciąg dalszy tego opisu oraz początek niesamowitości. A dla lepszego zobrazowania miejsca akcji autor wykonał serię zdjęć wzbogaconych rekwizytami.

Dariusz Łowczynowski — KTO SIEJE WIATR...
Wedle przysłowia, kto sieje wiatr, zbiera burzę. Ale to tylko jedna z możliwości. W opowiadaniu Dariusza Łowczynowskiego, którego fragment dziś prezentujemy, odpowiedź na pytanie „kto sieje wiatr?” brzmi „płanetnik”. Aby przybliżyć tę postać, autor udostępnił dwie kartki z opracowywanego przez siebie bestiariusza.

Eugeniusz Dębski — A SZCZYT, NORMALNIE, ROZPIEPRZONY!
Po fragmencie „halloweenowym” dziś prezentujemy kolejny, tym razem bardziej pogodny fragment opowiadania Eugeniusza Dębskiego. Dla przybliżenia tematyki afrykańskiej autor udostępnił prywatne nagranie piosenki Hakuna matata oraz kilka zdjęć ze swojej wyprawy na Kilimandżaro.

Aleksandra Janusz — CIASTECZKO DLA LORELEI
Z fragmentu opowiadania Aleksandy Janusz dowiadujemy się o endemicznym gatunku, odkrytym na tropikalnej bezludnej wyspie. Choć opisy w tekście są bardzo plastyczne, autorka przygotowała także ilustracje, pozwalające podziwiać owe cuda natury w pełnej krasie i kolorach.

Mariusz Kaszyński — PRZEBUDZENIE
Opowiadanie Mariusza Kaszyńskiego z „Księgi strachu 2” jest raczej krótkie, siłą rzeczy więc fragment, który dziś prezentujemy, nie może być zbyt długi. Aby zrekompensować tę niedogodność, autor przygotował pierwszy odcinek z cyklu „Poradnik na każdą okazję” zatytułowany: Pięć rad, co należy zrobić, gdy ockniemy się na cmentarzu.

Ewa Białołęcka — DRZWI DO...
Zarówno drzwi, jak i czerwony kocur odgrywają istotne role w opowiadaniu Ewy Białołęckiej, którego fragment dziś prezentujemy. A jak wyglądają, można zobaczyć na ilustracji przygotowanej przez autorkę. Wielbiciele demonicznych kotów z pewnością ucieszą się z możliwości ustawienia sobie tej ilustracji jako tapety na monitor.

Magda Parus — BESTIE
Tekst Magdy Parus, którego fragment dziś przedstawiamy, opowiada o ludziach oraz o wilkołakach; naturalnie autorka nie rozstrzyga jednoznacznie, którzy z nich są tytułowymi bestiami, przygotowała jednak kilka sugestii dla obu stron konfliktu. Porady dla wikołaków sfrustrowanych po spotkaniu z człowiekiem będzie można usłyszeć podczas najbliższej pełni księżyca. Porady dla ludzi prezentujemy w serwisie Runy.

Wit Szostak — MIASTO GROBÓW. UWERTURA
Wit Szostak w swoim opowiadaniu pozwala nam zajrzeć do maszynopisu wywiadu, oryginalnie przeprowadzonego przy użyciu dyktafonu. Prezentujemy rozdział pierwszy w dwóch postaciach: tekstowej i dźwiękowej. Czyta sam autor!

Do ściągnięcia: tapeta „Księga strachu”.

Wywiad z Edytą Szulc w serwisie Pozytywy.com
Zapraszamy do lektury wywiadu z Edytą Szulc, współwłaścicielką Runy i spiritus movens „Księgi strachu”, opowiadającą o kulisach powstania i zawartości antologii:

„MW: Czy opowiadania były dobierane do poszczególnych tomów według jakiegoś klucza? Czy różnią się na przykład tematyką lub klimatem?

ES: Nie, starałyśmy się dobrać teksty w taki sposób, aby w każdym tomie znalazło się coś miłego dla czytelników o różnych upodobaniach. Starałyśmy się, żeby oba tomy były równorzędne, żeby w każdym znalazły się teksty autorów już uznanych i teksty autorów piszących dla nas po raz pierwszy czy mniej popularnych. Obie części »Księgi strachu« są również tak samo cenne pod względem zawartości: w jednej i drugiej jest troszkę grozy, w obu znalazło się troszkę niesamowitości, w każdej są opowiadania wojenne, zahaczamy też troszkę o historię w jednym i w drugim tomie. [...] Oczywiście są to różne fabuły, ale dzieliłyśmy je w taki sposób, żeby każdy tom bronił się jako samodzielna całość i żeby czytelnik był usatysfakcjonowany nawet jeśli nie będzie posiadał drugiego tomu.”

Wywiad przeprowadziła Magdalena Walusiak; całość w serwisie Pozytywy.com.