Mariusz Kaszyński — PRZERWANA LEKCJA

Fragmentowi opowiadania Mariusza Kaszyńskiego z „Księgi strachu” towarzyszy drugi odcinek poradnika na każdą okazję.

Z cyklu „Poradnik na każdą okazję”: Kilka praktycznych sposobów na pozbycie się wampira (opracowane na podstawie: Erberto Petoia „Wampiry i wilkołaki. Źródła, Historia, Legendy Od antyku do współcześności”, Universitas, Kraków 2004).

Kto z nas jest w stanie zgadnąć, jaka wiedza przyda mu się w życiu? Ot, weźmy na przykład wampiry... Jedni twierdzą, że te szkaradztwa są faktem, inni wkładają opowieści o nich między bajki, ale kto z nas, tak na wszelki wypadek, posiada fachowe informacje, jak się ich pozbyć? Tak, tak, fachowe, a nie bzdurne półprawdy czerpane z najnowszych (lub nieco starszych) hollywoodzkich produkcji.

Zacznijmy może od początku. Zobrazujmy skalę zagrożenia. Kto z naszych bliskich, sąsiadów, ludzi mijanych na ulicy może zostać wampirem? Odpowiedź jest banalnie prosta. Oto lista: osoby zmarłe gwałtowną śmiercią na przykład w wyniku morderstwa, samobójstwa, utonięcia, nieochrzczone dzieci, kobiety zmarłe podczas sztucznie wywołanego poronienia, przestępcy, ludzie zmarli bez światła świecy (nasuwa się tu pytanie, czy żarówka wystarczy?!), księża zmarli w grzechu, chrześcijanie nawróceni na islam, czarownice, zmarli, których grób został otworzony, parający się magią, ci, na których zwłoki wskoczyło jakieś zwierzę (najczęściej kura, kot, pies, szczur, ale nie tylko...) lub na których zwłoki skoczył mężczyzna lub przynajmniej padł cień mężczyzny. Idźmy dalej: osoby, które nie otrzymały ostatniego namaszczenia lub niepobłogosławione krzyżem, osoby, które nie otrzymują od żyjących ofiar na grób, osoby mające tylko jedno nozdrze, heretycy, osoby, których pozaziemskie życie nie jest szczęśliwe (czy definicja ta obejmuje kosmitów???), dzieci z nieprawego łoża lub dzieci bękartów, przestępcy, każda osoba zabita przez wampira, ludzie narodzeni w owodni, nikczemnicy, rozpustnicy, dopuszczający się krzywoprzysięstwa dla pieniędzy i jeszcze wielu innych, ale się zmęczyłem i już nie chcę mi się ich wymieniać. Dodam może tylko, że jeśli wampir spojrzy na kobietę w ciąży, jej dziecko będzie wampirem (jeśli się przed tym nie zabezpieczyć). Wampirami staną się też dzieci, których matki w trakcie ciąży nie jadły soli, oraz każdy delikwent, który ma sześcioro starszego rodzeństwa tej samej co i on płci.

Skoro już zdajemy sobie sprawę, jak olbrzymim zagrożeniem jest wampiryzm, pora wreszcie przedstawić kilka sposobów, jak sobie z nim radzić. Niektórzy polecają krzyże i czosnek, ale co zrobić, gdy stare domowe sposoby zawiodą?

1. Sposób rumuński
Czekamy do soboty. W sobotę rozkopujemy grób. W ciało nieboszczyka wbijamy kołek. I tu niespodzianka. Kołek wbijamy w pępek (!). Uwaga, nie pomylmy się, bo serce należy wyrwać, a następnie spalić w płomieniach ognia „rozpalonego na drzewie” (znaczy się, żeby była jasność - nie każę wam się wspinać na sosnę i tam urządzać ognisko, po prostu to nie może być grill). Względnie serce możemy drobno posiekać (koniecznie sierpem) i ugotować. Jeśli zastosujemy pierwszą metodę, popiół należy zebrać i wsypać do rzeki lub zmieszany z wodą podać do wypicia tym, których wampir męczył. Można się również nim natrzeć, wszystko według upodobań. I to tyle. Jeśli lubimy dmuchać na zimne, nie zaszkodzi też pozyskać błogosławieństwo księdza.

2. Sposób węgierski (zahaczający też o Morawy i Polskę)
Nieboszczyka odkopujemy, po czym obcinamy mu głowę i wypychamy słomą. Serce tradycyjnie, zgodnie radami braci Słowian z Rumunii, wyrywamy i palimy. Względnie wbijamy kołek w serce, a palimy całe ciało, ale to już więcej roboty, więc polecamy tylko tym, którzy lubią wieczory przy ognisku. Aha, nie zapomnijmy, by w trosce o zapobieganie pożarom wsypać popioły do rzeki.

3. Sposób z okolic Gdańska
Zaczynamy tradycyjnie, robótkami ziemnymi. Jak już mamy podejrzanego truposzczaka przed sobą, wkładamy mu do ust pieniążek. Przekazy mówią o jednym pfenningu, ale ponieważ pochodzą z czasów nieco odległych, proponowałbym użyć jeden grosz lub jednego centa (tego od Euro, nie Dolara). Jeśli mamy problem z walutą, gdyż w pobliżu nie ma kantoru lub ten jest już zamknięty, istnieje sposób alternatywny. Kładziemy na piersi zwłok trzy małe krzyże z drzewa osikowego. Należy również wziąć nieco ziemi z grobu, posypać nią wampirowi pierś, a resztę włożyć mu do ust (proponuję uważać na zęby, może ugryźć). Jeśli to wszystko nie pomoże, rozkopujemy grób po raz drugi i ucinamy szkaradzie łeb. Wkładamy mu ją między nogi, by nie zrosła się z karkiem, i po sprawie.

4. Sposób grecko-macedoński
Wyciągamy nieboszczyka z grobu, polewamy gorącym olejem, w pępek wbijamy długi gwóźdź, a po ponownym złożeniu do trumny obsypujemy prosem. Biedny wampirek nie wyjdzie z grobu, póki nie zbierz wszystkich ziaren prosa, a roboty zadaliśmy mu tyle, że do świtu nie skończy.

I to już wszystko. Z całą pewnością istnieją jeszcze inne, niewspomniane tutaj metody. Jeśli uda się wam jakąś zdobyć, zachęcam do podzielenia się nią z przyjaciółmi. Pamiętajmy, wampirów jest więcej, niż podejrzewamy, my żywi musimy się trzymać razem! A jeśli już mamy kłopoty z krwiopijcami, skorzystajmy z powyższych rad. I nie bójmy się łączyć metod ani eksperymentować.

Życzę dobrej zabawy!